'فرار حماسی' مخالف سیاسی از ایران به آمریکا

چند هفته پیش گزارش شد که احمد باطبی، چهره سرشناس نا آرامی های دانشجویی ایران در سال 1378، به آمریکا رفته است و از قول وی گفته شد که در فرصت مناسب، نحوه خروج خود را شرح خواهد داد.

روزنامه هرالد تریبون بین المللی در شماره روز دوشنبه، 14 ژوئیه (24 تیر)، ماجرای فرار احمد باطبی، زندانی سیاسی سابق در جمهوری اسلامی، و ورود او به آمریکا را در مطلبی با عنوان "فرار حماسی مخالف سیاسی از ایران به آمریکا" چاپ کرده است.

هرالد تریبون یادآور می شود که احمد باطبی به دلیل چاپ عکسی از او با یک پیراهن خون آلود در جریان تظاهرات سال 1999 در تهران بازداشت شد و برای چندین سال به زندان افتاد و در زندان تحت شکنجه و آزار قرار گرفت.

این روزنامه می نویسد که سرانجام وی توانست از کشور خود بگریزد و از طریق عراق، خود را به آمریکا برساند و در حالیکه این اتهام را که بازیچه ای در دست ایالات متحده بوده، نادرست و توهین آمیز می داند، تصریح کرده است که دولت آمریکا نقشی در فرار او از ایران و ورود به آن کشور نداشته است و مقامات آمریکایی نیز این گفته او را تایید کرده اند.

این روزنامه در مورد نحوه خروج آقای باطبی از ایران به نقل از او نوشته است که پس از سه روز که در حال فرار به سر می برد، همراه راهنمای کرد خود به مرز ایران و عراق رسید و با عبور از مناطق مین گذاری شده مرزی و در میان شلیک شبانه مرزبانان، وارد کردستان عراق شد و به این ترتیب، احمد باطبی، سی و یک ساله، پس از حدود هشت سال در زندان های ایران و تحمل شکنجه و دو بار رفتن به پای چوبه دار، از ایران گریخت.

هرالد تریبون می افزاید که کوتاه مدتی پس از رسیدن به شهر اربیل عراق در ماه مارس، زندانبانان سابق باطبی از طریق موبایلی که مقامات سازمان ملل در اختیار او قرار داده بودند پیام تکان دهنده ای فرستادند با این مضمون که "می دانیم کجا هستی، باید خودت را تسلیم کنی" اما باطبی، به جای بازگشت به ایران، موفق به دریافت اجازه ورود به ایالات متحده شد و روز 24 ژوئن، به این کشور رسید.

در گزارش هرالد تریبون آمده است که احمد به دلیل نشان دادن پیراهن خونین یکی از دانشجویان تظاهر کننده که تصویر آن در مجله اکونومیست چاپ شد به زندان افتاد و که قاضی دادگاه با نشان دادن این تصویر، به او سیلی زد و گفت که "حکم مرگت را امضا کرده ای."

به نوشته هرالد تریبون، فرار باطبی از ایران هیاهوی رسانه های گروهی تحت نظارت دولت در ایران را به دنبال آورد که او را به کلاهبرداری از طلبکاران و ارتباط طولانی مدت با آمریکا و اسرائیل متهم کردند، اتهامی که گروه های مدافع حقوق بشر به عنوان تبلیغات بی پایه مردود دانسته اند.

نارضایی از حکومت و تظاهرات دانشجویی

هرالد تریبون می افزاید که بخش هایی از زندگینامه احمد باطبی، نحوه رفتار با او در زندان و فرار از ایران را نمی توان به طور مستقل تایید کرد اما آقای باطبی پس از ورود به آمریکا یک فیلم ویدیوئی را که در جریان فرار خود گرفته بود منتشر کرد و وکیلان مستقل گفته های او را مورد قبول قرار داده اند.

این روزنامه می نویسد که احمد باطبی از تنش جاری بین ایران و آمریکا اطلاع دارد و گفته است که مایل نیست باعث تشدید تشنج بین دو کشور شود و گوردون جاندرو، سخنگوی شورای امنیت ملی ایالات متحده نیز اظهار داشته که صدور اجازه ورود به آمریکا "به دلیل نگرانی از امنیت" آقای باطبی بوده و او روز جمعه، به صورت تشریفاتی با اعضای این شورا ملاقات کرد.

هرالد تریبون توضیح می دهد که لیلی مظاهری، وکیل ایرانی تبار ساکن آمریکا، به آقای باطبی برای سکونت در آمریکا کمک می کند.

این روزنامه از قول آقای باطبی می نویسد که "هیچ آدم عاقلی انقلابی را بدون برنامه ای برای بعد از انقلاب نمی خواهد، اما این همان چیزی بود که در سال 1979 در ایران روی داد."

هرالد تریبون پس از شرح مختصری از زندگینامه احمدی باطبی، می نویسد که نارضایی او از حکومت روحانیون حاصل مشاهده صحنه سنگسار در سن 9 سالگی و بعد از آن، از مشاهده صحنه های اجرای احکام اعدام و قطع دست و پای محکومان در ملاء عام ناشی شد در حالیکه براساس آنچه که در خانواده فرا گرفته بود، این چنین اعمالی نمی توانسته با اسلام سازگار باشد.

در این گزارش آمده است که در جریان تظاهرات دانشجویی سال 1999، یکی از تظاهرکنندگان هدف اصابت گلوله قرار گرفت و احمدی باطبی، با استفاده از تی- شرت این دانشجو، کوشید مانع از خونریزی بیشتر شود و بعد هم برای هشدار دادن به سایر تظاهرکنندگان، این پیراهن خون آلود را بالا گرفت در حالیکه عکاسی که در محل حضور داشت از این صحنه عکس می گرفت و هنگامی که آقای باطبی در زندان بود، این عکس انتشار یافت و پرونده او را سنگین تر کرد.

هرالد تریبون می نویسد که احمد باطبی هفده ماه را در حبس انفرادی گذراند و گفته است که در این مدت تحت شکنجه قرار گرفت تا اعتراف کند پیراهن خون آلود دانشجوی تیرخورده را با رنگ یا خون حیوانات رنگین کرده است.

این روزنامه در مورد نحوه شکنجه آقای باطبی می نویسد که بازجویان با کابل فلزی بیضه های او را مضروب کردند، دندانهایش را شکستند، سرش را در مدفوعش فرو بردند، دستهایش را از پشت می بستند و از سقف می آویختند، او را محکم به یک صندلی می بستند، شبهای متوالی بیدارش نگاه می داشتند و روی بریدگی هایش نمک می پاشیدند.

احمد باطبی گفته است که برای اینکه دیوانه نشود، با بازجویان مبارزه می کرد و اگر به او فحاشی می کردند، او هم جوابشان را می داد، و اگر او را می زدند، سعی می کرد آنان را بزند.

به نوشته این روزنامه، احمد باطبی را دوبار با چشم بسته به پای چوبه دار بردند که یک بار برای چهل و پنج دقیقه، طناب دار به گردن او بود و بار دیگر، در حالیکه باطبی در انتظار اجرای حکم بود، دو محکوم دیگر را در کنار او به دار آویختند.

فرار از ایران

هرالد تریبون می نویسد که با اینهمه، تصویری که مقامات جمهوری اسلامی را آنگونه برآشفت، ممکن است با برانگیختن توجه جهانی، عامل نجات جان احمد باطبی و تخفیف مجازات او نخست به پانزده سال و سپس ده سال شده باشد.

در سال 2005، مقامات زندان به احمد باطبی یک روز مرخصی دادند تا در امتحانات جامعه شناسی شرکت کند، و او با استفاده از این فرصت، دست به فرار زد و پنج ماه آزاد بود اما در سال 2006، بازداشت شد و به زندان افتاد و اگرچه پس از آن، در معرض بدرفتاری شدید قرار نگرفت، اما گاه او را مجبور می کردند شاهد شکنجه دوستانش باشد.

در ادامه این مطلب آمده است سال گذشته، باطبی برای درمان از زندان آزاد شد اما در ماه مارس سال جاری، به او دستور دادند دوباره به زندان بازگردد اما با وجود اینکه طرفدارانش مایل بودند از پشت میله های زندان به مبارزه سیاسی ادامه دهد، تصمیم گرفت فرار کند.

روز 13 مارس، احمد باطبی با استفاده از چت یاهو با خانم مظاهری، وکیل ایرانی که به تعداد دیگری از ایرانیان برای ورود به آمریکا کمک کرده بود، تماس گرفت و همزمان، از طریق رابطی که در زندان با او آشنا شده بود، با فعالان حزب دموکرات کردستان تماس برقرار کرد و ترتیب قرار ملاقاتی در میدان آرژانتین تهران گذاشته شد.

هرالد تریبون می نویسد که رابط های کرد به احمد باطبی گفتند که باید فورا و با استفاده از کم توجهی ماموران دولتی در طول تعطیلات نوروزی از کشور خارج شود و به این ترتیب، آقای باطبی با یک کوله پشتی حاوی یک دستگاه کامپیوتر لپ تاپ، یک دوربین، یک دستگاه کوچک ضبط ویدیوئی و مقداری پول که از خودپرداز دریافت کرد با اتومبیل عازم خروج از ایران شد.

در ادامه این گزارش آمده است که رابط های کرد، آقای باطبی را به نقطه ای در مرز شمال غرب ایران با عراق - که او حاضر به افشای نام آن نیست - منتقل کردند و در آنجا در اختیار یک گروه پنج نفره دیگر قرار دادند که پس از یک روز و نیم راهپیمایی از میان مناطق مین گذاری شده مرزی و پنهان از دید مرزبانان، روز 20 مارس تحویل راهنماهای کرد در داخل خاک عراق شد.